YÜREKBAĞI

Çağırır durur beni hiçlik

Ben beni bildim bileli

Masum bir çocuk gibi

Bilmez ki kendisi için

Neyin kötü olduğunu

Neyin iyi

Kâh bir meyhanede görürüm onu

Çekiştirirken eteğini anasının

Kah bir imamın önünde

Diz çökmüş yakarırken tanrıya

Ne diye kızayım ben de

Kötü öğretmenler gibi o umarsıza

Öylece büyür kimin eline düşerse

Sözüm ona değil ona sığınana

Çağırır durur beni hiçlik

Bir çocuktan da içtenlikli

Dinlerim onu kalemi elime aldığım ilk günkü gibi

Ama gitmem gidemem çağrısına

Bilirim biteceğimi uzattığımda elimi

Çağırsın dursun beni hiçlik

Sevgilim hiç kimsem

O sabrederse ben de sabrederim

Çiçek açacak yalnızlığım

Yalnızlığım çiçek açacak

Adı ölüm olsa da

A. Kadir Paksoy, Kadir Bey Tarihi, Toplu Şiirler 1, Doruk Yayınları, 2021.