Tutsak olan seçilmiş TİP Hatay Milletvekili Can Atalay, 16 Ocak Cuma günü görülen Rönesans Rezidans Davasının 9. duruşmasının ardından adalet peşinde olan ailelerin yaptığı açıklamalara, "Adaletin insan yaşamına verdiği değer Rönesans Rezidans davalarında sınanır!" başlığıyla destek verdi.
Gezi Parkı Davası hükümlüsü Can Atalay, Hatay’ın merkez ilçesi Antakya’da 269 kişinin hayatını kaybettiği Rönesans Rezidans Davasının, teknik raporların ve usul kurallarının ötesinde, insan yaşamına verilen değerin bir sınavı, insan hayatının değerini ölçen bir terazi olduğuna işaret ederek, “Terazinin kefesi şaşarsa, toplumun vicdanı da dengesini yitirir” açıklamasını yaptı.
SADAKAT BORCU Rönesans Rezidans davasında çıkan tablonun, deprem yıkımlarının sorumluklarıyla yüzleşmenin hakiki bir boyuta ulaşamadığını gösterdiğini ifade eden Atalay, şunları söyledi: "Bir müteahhidin ağzından dökülen 'iki tane, üç tane ölü' ifadesi, deprem yargılamalarının özetidir. Sayıya indirgenen hayatlar, istatistikle örtülmeye çalışılan cinayetler. Avukatın isyanı tam da bu noktada yükseldi: 'Tane, adet ne demek; insandı onlar.'"
Duruşma salonlarında ailelere yöneltilen 'kısa kesin' telkinlerinin, acının mahiyetini ve adalete duyulan ihtiyacı anlamaktan uzak bir bürokratik refleks olarak değerlendiren Atalay, kayıplarının naaşına dahi ulaşamamış insanların, mahkeme kürsüsünden seslerini duyurma çabasının; bir haktan ziyade, sevdiklerine karşı yerine getirmek istedikleri son bir sadakat borcu olduğunu, Avukat Yeşim Toplu’nun da adliye önündeki seslenişinin, ülkenin vicdanına yöneltilmiş bir soru olduğuna dikkat çekti.
UMUT Atalay açıklamasında, 'Rönesans’ta olası kast çıkmayacaksa, nerede çıkacak?' sorusunun, yalnızca bir dava dosyasına değil, tüm deprem yargılamalarına yazılması gerektiğine de değinerek, “Ertelenen her duruşma, geciken her karar, bir başka binanın yıkılmasına sessizce izin vermektir. Dava özelinde tartışılan 'olası kast' meselesi, teknik bir ceza hukuku başlığı değil, toplumsal bir eşiktir. Bilirkişi raporlarının, yapı sürecindeki ihlallerin ve öngörülebilir risklerin varlığına rağmen talebin gerekçesiz biçimde reddedilmesi, ailelerde yalnızca bir hayal kırıklığı değil, adaletin yönüne dair bir belirsizlik yaratmaktadır. Duruşmaların uzak tarihlere ertelenmesi, zaten enkazın altında kalmış olan güven duygusunu daha da derine gömmektedir. Rönesans Rezidans Davası, teknik raporların ve usul kurallarının ötesinde, insan yaşamına verilen değerin bir sınavıdır. İnsan hayatının değerini ölçen bir terazidir. Terazinin kefesi şaşarsa, toplumun vicdanı da dengesini yitirir. Aileler susmayacaklar, avukatlar takipten vazgeçmeyecekler, yurttaşların dayanışması güçlenerek sürecek… Adalet için umut, tam da burada başlıyor."
