Sylvester Stallone, Rocky'yi nasıl yarattı?

1970'lerin başında, genç Sylvester Stallone New York sokaklarında bir evsizdi. Tek yoldaşı ise köpeği Butkus'tu.

Bir türlü alamadığı roller için seçmelere katılırken, diğer yandan balık temizleyerek çok ağır şartlar altında çalışıyordu.

Oyuncu olma hayaliyle alay ediliyordu çünkü doğum sırasında kullanılan forsepsler yüzünde kısmi felce ve konuşma bozukluğuna yol açmıştı. O ise kendi sesini kaydedip tekrar dinleyerek bu sorunu aşmaya çalıştı.

Green Book filminin yönetmeni Peter Farrelly'nin imzasını taşıyan "I Play Rocky", Stallone'nin Rocky'yi nasıl yarattığının hikayesini anlatıyor.

Genç Stallone rolünde, henüz pek tanınmayan Anthony Ippolito'yu izlediğimiz filmde, oyuncu olma tutkusu hüsranla sonuçlanan Stallone'nin senaryo yazmaya yönelişine tanık oluyoruz.

Filmde, Los Angeles'a taşındıktan sonra yaşadığı büyük yoksulluk nedeniyle köpeği Butkus'u geçici olarak satmak zorunda kalması da yer alıyor. Butkus daha sonra filmin kendisinde de rol alacaktı.

Stallone, Rocky'nin taslağını sadece üç gün içinde kaleme aldı.

Yapım sürecinde karşılaştığı pek çok zorluğa rağmen Rocky, 1976 yılının gişede en başarılı filmi oldu ve 1977 Oscar Ödülleri'nde "En İyi Film" ödülünü kazandı. Bu, tam anlamıyla bir Hollywood başarı hikayesi.

• Sylvester Stallone, Rocky filmi üzerindeki hakları ile ilgili ilk kez konuştu: Çok sinirliyim
• Stallone: Rocky beni çekilmez yaptı

• ABD'de bir süre tüm uçuşların durdurulmasıyla ilgili neler biliniyor?
• Dünya'nın yeni bir 'mini ay'ı var
• New Orleans'ta yolcu gemisi kazasında tüm yolcular kurtarıldı
• Johnny Depp 'iptal' yılları sonrası ilk kez beyaz perdede

Haberin sonu

I Play Rocky isimli yapım, Stallone'nin, Philadelphialı boksör Rocky Balboa karakteri ile neden bu denli güçlü bir bağ kurduğunu gözler önüne seriyor.

Rocky hikayesi, kazanma şansı neredeyse hiç olmamasına karşın Dünya Ağır Sıklet Boks Şampiyonu Apollo Creed ile dövüşme fırsatı yakalayan bir boksörü odağına alıyor.

Arnold Schwarzenegger gibi dönemin diğer erkek yıldızlarını konu alan The Last Action Heroes kitabının yazarı Nick de Semlyen, Stallone için "zayıf görülenin, tam anlamıyla vücut bulmuş hali" diyor.

"Tamamen beş parasızken, bir gecede Hollywood'un ve Oscar törenlerinin en gözde ismi haline geldi. Sinema tarihinde, kaderin böylesine dramatik bir şekilde değiştiği başka bir örnek bulmak zor" diyor.

Anthony Ippolito, Stallone ile yarattığı karakter arasında güçlü paralellikler olduğu görüşüne katılıyor:

"Elbette farklılıklar var çünkü Stallone çok yetenekli bir yazar. Geçmişte öyleydi, şimdi de böyle.

Çok okuyor ve filmlerde görünen Rocky karakterinden çok daha fazla düşünen, entelektüel bir yönü olan biri. Ancak bu, pek çok açıdan yarı otobiyografik bir çalışma."

Senaryonun ortaya çıkış süreci

Stallone, anı kitabı The Steps'te, bir oyuncu olarak tutunma çabalarından yola çıkarak Rocky fikrinin nasıl doğduğunu anlatıyor.

Senaryoyu kaleme alırken, hem kendisinin hem de karakterinin yaşadığı dışlanmışlık hissinin başkaları tarafından da paylaşılabileceğini düşünmüş.

Stallone, "Milyarlarca insan arasında, fırsat kapıları yüzüne defalarca kapandığı için hayatını çaresiz bir hüsran içinde yaşadığını hisseden tek ben olamam" diye düşündüğünü anlatıyor.

Üniversite yıllarında oyunculuğa adım atan Stallone'un o döneme kadarki en önemli işi, daha sonra Happy Days dizisindeki "The Fonz" karakteriyle ünlenen Henry Winkler'ın da yer aldığı The Lords of Flatbush filmindeki yardımcı roldü.

Hatta 1970 yılında, faturalarını ödeyebilmek için bir erotik filmde bile rol almıştı.

De Semlyen, "Kendisini ciddi bir oyuncu olarak görüyordu ama kimse onu ciddiye almıyordu" diyor ve devam ediyor:

"Şiire meraklıydı, büyük bir Edgar Allan Poe hayranıydı, buna rağmen sürekli 'serseri' rollerine seçiliyordu. İşte tam da bu kalıplara hapsedilmekten duyduğu büyük hayal kırıklığı nedeniyle kendi hikayelerini yazmaya karar verdi.

"Sektörde hiçbir gücü olmadığı bir noktadan yola çıkarak, Rocky ile adeta yoktan bir varlık yarattı. Bu filmin hayata geçebilmesi tam anlamıyla bir mucize."

Ippolito, BBC'ye yaptığı açıklamada, "Sylvester Stallone, Rocky'nin aslında arzuladığı hedefe ulaşması için tek şansı olduğunun farkındaydı" diyor.

"30 yaşına yaklaşıyordu, uzun süredir sektörde tutunmaya çalışıyordu ve sanırım Rocky'yi kendisi için 'son şans' olarak görüyordu" diye anlatıyor.

I Play Rocky'de anlatıldığına göre, yapım şirketi United Artists, senaryoyu satması karşılığında Stallone'a giderek artan miktarlarda para teklif ediyordu.

Tek şartları, başrolde Burt Reynolds veya Ryan O'Neal gibi dönemin çok ünlü bir isminin yer almasıydı. Ancak Stallone, Balboa rolünü sadece kendisinin oynaması gerektiği konusunda kararlıydı.

Gerçekte, senaryo için kendisine ne kadar teklif edildiğine dair çelişkili ifadeler mevcut. Stallone'un bizzat kendisi bu rakamın 360 bin dolar olduğunu söyledi. Yine de, beş parasız olmasına rağmen geri adım atmadı.

Sonunda film, Balboa rolünde Stallone ile çekildi ama bütçesi yalnızca 1 milyon dolar civarındaydı ki bu, bağımsız yapımcılar Irwin Winkler ve Robert Chartoff'un hedeflediği miktarın çok küçük bir kısmıydı.

Stüdyo ile yaptıkları anlaşmaya göre, filmin yeterince düşük bir bütçeyle çekilmesi durumunda, oyuncu seçimi konusunda tam yetki kendilerinde olacaktı.

Ne var ki, çok kısıtlı bir bütçeyle ve daha önce kendini kanıtlamamış, tanınmayan bir başrol oyuncusuyla bir boks draması çekmeye girişmek, sürece dahil olan herkes için büyük bir riskti.

Efsanevi çekim süreci

Rocky, yönetmen John G. Avildsen tarafından 28 gün gibi baş döndürücü bir hızla çekildi.

Bu çekim süreci, sinema tarihinde efsanevi bir yere sahip oldu. Bütçeden tasarruf etmek adına çoğu sahnenin tek seferde çekilmesi gerekiyordu. Özel efekt bütçesi de olmadığından, Rocky'nin donmuş et kütlelerini yumrukladığı sahnede Stallone, ellerindeki eklemlere kalıcı hasar verdi.

De Semlyen, "Çekimler boyunca kimse aslında Stallone'ye inanmıyordu" diyor.

"Film bittiğinde stüdyo beğenmedi; yeterince tanıtım desteği sağlamadılar, Cannes Film Festivali veya benzeri hiçbir etkinliğe gönderilmedi. Ancak izleyicilere gösterilmeye başlandığında, insanların filmle bu denli bağ kurması herkesi şaşırttı."

Rocky, "En İyi Film" dahil 10 dalda Oscar adaylığı elde etti ve üçünü kazandı.

Stallone ise "En İyi Erkek Oyuncu" ve "En İyi Özgün Senaryo" dallarında aday gösterildi.

Film, bazılarını bizzat Stallone'nin yönettiği bir dizi devam filmine, daha yakın dönemde ise Michael B. Jordan'ın başrolünde yer aldığı, büyük başarı yakalayan "Creed" serisine kapı araladı.

Stallone ayrıca, Rocky'nin öncesini anlatan bir film yazma fikrinden de bahsetti.

De Semlyen'e göre Stallone, Rocky karakteriyle, o günden bu yana sinemanın temel taşlarından biri haline gelen, inatçı ve "zayıf görünen" yeni bir kahraman türü yarattı.

"Rocky pes etmiyor, asla pes etmeye niyeti yok" diyor ve devam ediyor:

"Elbette daha önce de aksiyon filmleri vardı ama tek bir adamı ön plana çıkarmak ve durdurulamaz bir güç fikrini işlemek oldukça yeni bir yaklaşımdı. Bunun, sonrasında çekilen pek çok farklı aksiyon filminde tekrarlandığını görüyoruz. Dayanıklılık ve geri adım atmama fikri, günümüze dek bu tür filmlerin temel ilkesi olmaya devam etti."

Hikaye neden bu denli büyük bir etki yarattı?

Gazeteci Mike Sielski, Rocky filminin yapım sürecini konu alan "Going the Distance" adlı kitabın yazarı.

BBC'ye yaptığı açıklamada hikayenin "kendine has, kalıcı bir gücü" olduğunu belirtiyor, zira hem Stallone'nin hem de Rocky'nin hikayesi, her iki düzlemde de "dezavantajlı konumdan zirveye tırmanma" temasını barındırıyor.

İnsanlar, Stallone'nin bu filmi hayata geçirmek uğruna yaşadığı zorluklar hakkında anlatılan en uç, en etkileyici detaylara inanmak istiyorlar.

Ayrıca, Rocky'nin radikal finaliyle, Rocky Balboa'nın Creed ile yaptığı maçı kaybetmesiyle, Hollywood'un alışılagelmiş kalıplarına meydan okuduğunu ve bu sayede çok daha güçlü bir etki yarattığını belirtiyor.

"İşte bu yüzden Rocky insana kendini iyi hissettiren bir film çünkü karakterin sonunda kazanması gerekmiyor. Apollo Creed, Rocky'yi yere serdiğinde Rocky, 'Hadi ama, daha fazlasına dayanabilirim' diyor. O an hepimiz kendimizi Rocky gibi hayal etmek istiyoruz. 'Bizi öylece yerde tutamazsınız.' Bu, insan doğasında var olan, kendimizi tam da böyle görme arzumuza hitap ediyor."

Sielski, Rocky'nin ABD'de bir fenomene dönüşmesinin nedenini, filmin sunduğu "dezavantajlı konumdan gelen kahraman" ruhunun, 1976 yılında "yeniden iyi hissetmek için bir nedene aç" olan bir toplumla örtüşmesine bağlıyor.

Sielski şöyle devam ediyor:

"Watergate skandalı yaşanmıştı, Vietnam Savaşı vardı. O dönemin filmleri hep 'anti-kahramanlar' üzerine kuruluydu, özellikle 1977'de Rocky ile birlikte Oscar'a aday gösterilen filmlere bakarsanız bunu görebilirsiniz. İçinde hiçbir kahramanın bulunmadığı Taxi Driver ya da Amerika'nın hissettiği öfkeyi hicveden Network gibi.

"Bazen kültürde öyle anlar olur ki, insanlar bir şeye açtır ama kimse onlara aradıklarını sunmuyordur. Derken bir eser, bir kişi ya da bir kurum çıkıp bunu sunduğunda, büyük bir patlama yaşanır. Rocky'de olan tam da buydu."

İngiltere, İrlanda ve Kuzey Amerika'da 6 Kasım 2026'da gösterime giren I play Rocky Türkiye'de 20 Kasım'da sinemalarda olacak.