And Dağları'nın buzullarla kaplı zirvesinde, deniz seviyesinden 5100 metre yükseklikte yer alan ve dünyanın en yüksek kalıcı insan yerleşimi olarak bilinen La Rinconada kasabası, ağır yaşam ve çalışma koşullarıyla dikkat çekiyor. Güvenlik güçlerinin bulunmadığı, kanalizasyon ve su şebekesinden yoksun olan bu kasabada, yaklaşık 50 bin kişi altın madenlerinde kayıt dışı ve kuralsız bir düzen içinde çalışıyor.
Oksijen seviyesinin normal değerlerin yarı yarıya altında olduğu zorlu coğrafyada, yerleşik nüfusun tamamına yakını geçimini altın madenciliğinden sağlıyor. Şehirde kamu hizmetlerinin ve resmi güvenlik güçlerinin eksikliği, asayiş ve denetim sorunlarını beraberinde getirirken, madenlerdeki çalışma sistemi de tamamen geleneksel ve ağır kurallara dayanıyor.
30 GÜN ÜCRETSİZ ÇALIŞMA ŞARTI
Maden ocaklarında düzenli bir maaş veya garanti gelir sistemi bulunmuyor. Bunun yerine "cachorreo" adı verilen, işçilerin tamamen şansa dayalı bir kazanım elde ettiği sistem uygulanıyor. Bu sisteme göre madenciler, 30 gün boyunca hiçbir ücret ya da yevmiye almadan çalışıyor.
OMUZDA TAŞINABİLEN KAYA PARÇALARI MAAŞ OLUYOR
Çalışmanın 31. gününde ise işçilere, omuzlarında taşıyabildikleri kadar kaya parçasını madenden dışarı çıkarma izni veriliyor. Madenciler, kendi imkanlarıyla çıkardıkları bu kaya parçalarını ufalayarak içinden çıkacak altın miktarını kendi kazançları olarak alıyor. Kayadan altın çıkmaması veya çok az çıkması durumunda, işçiler bir aylık emeklerinin karşılığını alamamış oluyor.
ALTYAPI VE ASAYİŞ HİZMETLERİ BULUNMUYOR
Zorlu iklim şartlarının yanı sıra kasabada temel insani altyapı hizmetleri de verilmiyor. Kanalizasyon, çöp toplama ve temiz su şebekesinin bulunmadığı bölgede, çevre kirliliği ve madenlerin yol açtığı cıva zehirlenmesi vakaları yoğun şekilde görülüyor. Resmi bir polis gücünün bulunmadığı kasabada güvenlik, yerel gruplar ve maden işletmelerinin kendi koyduğu kurallarla sağlanmaya çalışılıyor.
Yorumlar (0)
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın.