Cristiano Ronaldo milli takım kariyerini noktaladı! Başbakan ve Federasyon Başkanı kararını değiştiremedi

Ve beklenen karar nihayet verildi. Cristiano Ronaldo, milli takım kariyerini noktaladığını duyurdu.

UEFA Uluslar Ligi'nde Danimarka ile oynanacak maç öncesinde Jorge Jesus'un açıklamalarını gerekçe göstererek milli takım kampını terk eden Ronaldo'nun milli takım kariyerini noktalayacağı belirtilmişti.

Portekiz Futbol Federasyonu, yaşananlar sonrasında milli takım kampını izinsiz olarak terk eden Cristiano Ronaldo'ya 30 gün hak mahrumiyeti ve 255 euro para cezası verdi.

Araya Portekiz Başbakanı Luís Montenegro ve Portekiz Futbol Federasyonu Başkanı Pedro Proença gibi hatırlı isimler girmesine rağmen, Ronaldo kararından dönmedi.

"BAŞIMI DİK TUTARAK AYRILIYORUM"

Sosyal medya hesabından duygusal bir açıklamayla kararını duyuran Ronaldo, "Başımı dik tutarak, katettiğim yoldan gurur duyarak ve Portekiz için elimden gelen her şeyi verdiğimin bilinciyle ayrılıyorum." ifadelerini kullandı.

MİLLİ TAKIM PERFORMANSI

Portekiz Milli Takımı ile 234 maça çıkan ve 146 gol - 45 asist üreten Cristiano Ronaldo, Portekiz Milli Takımı tarihinin hem en çok maça çıkan hem de en çok gol atan oyuncusu konumunda.

Ronaldo, Portekiz Milli Takımı ile 1 Avrupa Şampiyonluğu, 2 de UEFA Uluslar Ligi Şampiyonluğu yaşadı.

VEDA MESAJI

Cristiano Ronaldo yaptığı veda açıklamasında şunları söyledi:

"Portekiz halkına,

Milli Takımımızın 7 numaralı formasını iade etme günüm geldi. Onu hiç 'sadece bana ait' hissetmedim ama 23 yıl boyunca onu giyme, savunma ve dünyanın dört bir yanındaki stadyumlara götürme ayrıcalığına ve sorumluluğuna sahip oldum. Bugün onu geleceğe teslim etme zamanı.

Kolay bir karar değildi, çünkü bazı kararlar sadece akılla değil, kalple de alınır. Ağustos 2003’te başlayan ve hayatımı sonsuza dek değiştiren bir yolculuk sona erdi. Milli takımla yaşadığım her şeye geri dönüp baktığımda sadece maçlar, goller, rekorlar ya da kupalar görmüyorum. İnsanlar görüyorum. 90 dakika boyunca Portekiz’i biraz daha yakın hisseden göçmenler görüyorum. Hiç yüz yüze tanışmadığım ama hayatımın bir parçası olmuş milyonlarca Portekizli görüyorum. Çünkü sonunda futbol bir oyundan çok daha büyüktür. Futbol insanlarla ilgilidir.

Milli takımdaki kariyerim boyunca sınırlarımı aşmaya çalıştım. Kazanmak istedim, en iyi olmak istedim, tarih yazmak istedim. Kendime karşı her zaman sert ve zorlu oldum, her zaman daha fazlasını istedim, her zaman daha ileriye gidebileceğimize inandım ve bu forma için elimden gelen her şeyi verdim. Unutulmaz öğleden akşamlar ve geceler oldu, asla unutmayacağım zaferler oldu, hatırlaması hâlâ zor yenilgiler oldu. Ben de başarısız oldum, ben de acı çektim, Portekizlilere istediklerini veremediğim zamanlar da oldu ama asla vazgeçmedim ve her şeyden önce Portekiz’i temsil etmekten gurur duymayı hiç bırakmadım.

Bu yıllar boyunca çok basit şeyler öğrendim. Goller gelir gider, kupalar müzelere gider, rekorlar eninde sonunda kırılır ama zamanın asla silemeyeceği bir şey vardır: insanların kalbinde işgal ettiğimiz yer. Sizi bir kez dahi mutlu ettiysem, gollerimden biri sizin birine sarılmanıza vesile olduysa, bir endişeyi unutturup ülkemizle gurur duydurabildiysen, işte o zaman her şey buna değdi. Çünkü Portekizli olmak da budur. Birlikte acı çekeriz, birlikte ayağa kalkarız. Yeniden inanırız.

Portekiz her zaman hayal kuran gençlere, asla vazgeçmeyen oyunculara ve kimsenin ulaşamadığı yere ulaşılabileceğine inanan yeni nesillere ihtiyaç duyacak. Çünkü yeni kahramanlar yaratmaya devam eden bir ülke, kendine inanmayı asla bırakmayan bir ülkedir.

Milli takımdaki takım arkadaşlarıma özel birkaç söz söylemek istiyorum. Her koşu için, her kucaklaşma için, her tartışma için, sahaya çıkmadan önceki her sessizlik için, birlikte kutladığımız her zafer için ve bizi daha güçlü yapan her yenilgi için teşekkür ederim. Kaptanınız olma ayrıcalığına sahip oldum ama hiçbir kaptan yalnız yürümez ve siz benim hikâyemin bir parçasısınız.

Tüm antrenörlere, yöneticilere, doktorlara, fizyoterapistlere, malzeme sorumlularına, personele ve bu yıllar boyunca benimle çalışan diğer birçok insana teşekkürlerim. Birçoğunuz fotoğraflarda hiç görünmediniz ama siz olmadan bu fotoğrafların hiçbiri mümkün olmazdı.

Aileme, bu rüyayı benimle paylaştığınız için teşekkür ederim. Yoklukları, fedakârlıkları ve milli takımın size de ait olan bir alanı işgal etmek zorunda kaldığı zamanları anladığınız için teşekkür ederim. Bu kadar ileri geldiysem, bunun sebebi her zaman arkamda olmanızdır.

Ve Portekiz halkına, dünyanın dört bir yanına dağılmış tüm Portekizlilere son bir şey söylemek istiyorum. Her zaman içimde taşıyacağım bir görüntü var: milli marşın başladığı an. Etrafıma bakıyorum, takım arkadaşlarımı görüyorum, tribünleri görüyorum, çocukları, anneleri, babaları ve büyükanne-büyükbabaları görüyorum, sadece orada olmak için çok uzaklardan gelen Portekizlileri görüyorum. Ve o dakikalarda farklı olmayı bırakırız. Kulüp yoktur, renk yoktur, sınıf yoktur, meslek yoktur, görüş yoktur. Sadece tek bir tutku vardır. Portekiz, hayatımın geri kalanında içimde taşıyacağım duygudur.

Bugün milli takımla sahadaki yolculuğumun sonu. Başımı dik tutarak, katettiğim yoldan gurur duyarak ve Portekiz için elimden gelen her şeyi verdiğimin bilinciyle ayrılıyorum. Ama sizden biri olmayı asla bırakmayacağım. Sizinle birlikte acı çekmeye, heyecanlanmaya ve Portekiz’in her zaferini kutlamaya devam edeceğim.

Hayatımı dünyanın en iyi oyuncusu olmak için çalışarak geçirdim. Bugün en büyük zaferin, dünyanın en iyi ülkesini temsil etmeye layık olmak olduğunu anlıyorum.

Bu 23 yıl için teşekkür ederim. Bana inandığınız için teşekkür ederim. Sadece Madeira’da topun peşinden koşan küçük bir çocukken başlayan bir rüyayı yaşamama izin verdiğiniz için teşekkür ederim. 7 numaralı forma kalacak. Bu formayı giymiş olmanın gururu sonsuza dek benim olacak. Portekiz her zaman benim bir parçam olacak. Sonsuza dek."